Grazas a masiva mobilización do estudantado galego o 31 de Outubro pasado e á recollida de máis de 10 000 sinaturas de estudantes dos sete campus galegos contra a suba das taxas de matrícula para o presente curso, abriuse un proceso de negociación entre a nosa organización e Dirección Xeral de Ordenación e Calidade do Sistema Universitario Galego para o Decreto Galego de Prezos Públicos 2008/2009, mais a Consellaría de Educación non pon en cuestión que as taxas teñan que subir (incluso por riba do IPC) nin o mantemento dos recargos na 2ª, 3ª e 4ª matrícula.

Por este motivo a mobilización do estudantado galego é máis necesaria do que nunca, a Consellaría de Educación ten que saber que as e os estudantes galegos non estamos dispostos a dar un paso atrás nas nosas xustas reivindicacións e non se nos pode impoñer unha nova suba para o vindeiro curso.

1. Porque a Consellaría de Educación ten intención de volver a subir as taxas para o vindeiro curso, o sétimo por riba do IPC, e manter os recargos por sucesivas matrículas
O goberno do PP na Xunta de Galiza tirouse toda a lexislatura pasada subindo as taxas por riba do IPC coa excusa de que a nosa Comunidade Autónoma tiña unhas das máis baixas do estado, sen querer fixarse en que tamén as rendas galegas son das máis baixas. Portanto non atopamos diferenzas entre a política de taxas do PP e a do PSOE chegando incluso a superar este ano os ritmos de crecemento máis exaxerados da etapa anterior.

2. Porque as bolsas non están sendo efectivas nun acceso igualitario ao ensino superior
Só as bolsas do MEC eximen do pago das taxas logo non ten sentido xustificar unha suba tan brutal dos prezos públicos en base a un aumento das bolsas, afirmación que tamén é falsa xa que non é a mesma Administración a que sube as taxas que a que xestiona as bolsas. É absolutamente regresivo subir as taxas por riba do IPC e máis ainda se non podes xestionar a política de bolsas. A transferencia de esta competencia está aínda sen efectivizar e o estudantado galego necesitamos a inmediata posta en marcha dunha bolsa galega de axuda ao estudo (grao, posgrao, cursos como o CAP ou MIR, segundas carreiras...) onde primen os criterios económicos sobre os académicos, se recoñezan as profesións especificamente galegas, se incremente tanto o número como a cuantía das bolsas e se corrixan os retrasos que se producen na súa concesión e pagamento.

3. Porque pagamos máis por menos e peores servizos
Recente temos todos o desmantelamento do Sistema Universitario de Residencias da USC coa supresión de 380 prazas de residencias, a externalización de todos os servizos de comedores, reprografias e incluso aulas de internet. Temos unha Universidade cada vez máis cara e con menos e peores servizos.

4. Porque é mentira que estas subidas non se noten
Sempre nos venden que unha suba progresiva coma esta, sen grandes saltos (segundo o criterio de quen o mire) non se nota. Pois ben, é rotundamente falso tamén, só nunha xeración de licenciados (5 anos) a diferencia entre a primeira matrícula dun estudante que comezou hai cinco anos e a dun que comece agora é de máis de 120 € (crédito non experimental, é dicir, o máis barato).

5. Porque o estado segue a ser quen fixa o incremento mínimo no IPC estatal
Tampouco entendemos que o estado poña límites por baixo ás Comunidades Autónomas, evitando que poidan exercer unha mínima política de taxas. O baremo estabelecido non permite que ningunha Comunidade Autónoma poida corrixir aumentos excesivos das taxas en base a unha conxelación da súa suba.

6. Porque o financiamento das universidades ten que incrementarse con cargo a un PLANO DE FINANCIAMENTO e non aos prezos públicos
Non é comprensíbel que tres anos despois do acceso do PSOE a Consellaría de Educación e Ordenación Universitaria non se tivera reformulado o Plano de Financiamento das Universidades do SUG, ao que por certo se opuxeron no seu día e o único que se lles ocorre para aumentar os recurso das Universidades é subir o prezo que pagamos por elas.

Ante as continuas agresións que esta a sufrir a nosa universidade como servizo público o mecanismo máis efectivo para parar as consecuencias máis nocivas da creación do Espazo Europeo de Educación Superior son: a conxelación das taxas de matrícula, que os posgraos teñan o mesmo prezo que os graos e a garantía dun finaciamento público suficiente para as universidades galegas.